FILM

Van 1971 tot 1998 werkte ik als filmmaker en producent. Eerst in de roerige jaren '70 als lid van het politieke film-collectief de Rode Lantaren, daarna een paar jaar zelfstandig onder het label Imago Filmproducties en vanaf 1980 als regisseur en producent met een eigen BV, Kalahari Filmprodukties. Tot 1998 werkte ik ook part time als docent film bij de Hoge School voor de Kunst Utrecht.  In 1999 stopte ik met film maken ( ik vond dat de televisie een te grote grip kreeg op de documentaire cinema, het werd tijd voor een omslag in mijn leven ) . Samen met Pauline en onze zoon Misha besloten we om een jaar in de wilde natuur van een afgelegen vallei in de Ardèche in Frankrijk te gaan wonen. In 1985 was ik bij toeval  op die plek beland en er terstond verliefd op geraakt. We brachten er vanaf die tijd al onze vakanties door en in 1997 konden we eigenaar worden van 14 hectaren schitterende wildernis: een kleine vallei met beneden  langs een woeste bergstroom ( de Thines)  de ruine van een primitieve watermolen waar ooit de bewoners in het najaar hun kastanjes brachten om het meel voor hun dagelijks brood te laten malen.

In dat jaar beginnen we eerst zelf en in de jaren daarna ook samen met vrienden te bouwen en langzamerhand de wildernis te ontginnen. En ontginnen is dan eigenlijk een mooi woord voor het eindeloos kappen van bomen, struiken, bramen en velden met brem en koningsvarens. Geleidelijk aan kwam onder die wildernis een bijzonder terrassenlandschap tevoorschijn met bergop prachtig gestapelde terrasmuren. Soms zelfs gestapeld met zulke zware granietblokken, dat je je afvroeg hoe de bouwers die blokken ooit ooit zonder machines op elkaar gekregen hadden. En dat niet alleen, er bleek zelfs een ingenieus systeem van bevloeingskanaaltjes te bestaan dat we in eerste instantie voor holle paadjes aanzagen. Wie waren de mensen die ooit al die terrassen gebouwd hebben en met hoeveel moeten ze wel niet geweest zijn?

In de jaren daarna raakten we geintegreerd in de gemeenschap van verspreid wonende valleibewoners en zocht ik via die paar nog levende oude mensen die hun hele leven ter plekke gewoond hadden, naar antwoorden op die vragen. En kwam er achter dat waar nu 180 bewoners de vallei bevolken, dat er begin van de vorige eeuw nog meer dan 2000 waren. Dat waar nu verspreid in de wildernis

De Wilde Weg

© 2019 by DE WILDE WEG